Het leven na HG – blog

Daar was ze dan. Na negen maanden overgeven, misselijkheid en vele andere ongemakken, was mijn dochter geboren. Het was mijn tweede zwangerschap, dus ik wist waar ik aan begonnen was. Toch was het weer al die maanden ontzettend afzien en keek ik enorm uit naar het moment dat ik haar in mijn armen kon sluiten. Want ik wist dat de hel waar ik in had gezeten dan voorbij was. Tenminste, dat is wat er gedacht wordt. Dat is wat de mensen in je omgeving denken en verwachten. En het klopt. De misselijkheid is inderdaad direct bij mij verdwenen. Maar dan ben je er nog niet.

Mijn HG zwangerschap was relatief gezien een milde HG variant. Ik ben maar twee keer in het ziekenhuis opgenomen geweest. De eerste keer toen ik 7 weken zwanger was en de tweede keer toen ik negen weken zwanger was. Ik heb het zonder sonde voeding kunnen doen en met 26 weken zwangerschap zat ik alweer op mijn gewicht van voor de zwangerschap. Ik heb niet de hele zwangerschap hoeven spugen, dat was na de vierde maand gelukkig gestopt. Voor de rest was ik alleen maar extreem misselijk. Het kan erger, veel erger. Ondanks dat ik het mild had, zag ik wel mijn spieren verschrompelen voor mijn ogen. De hele dag niets doen, op de bank liggen of in bed, dat breekt een lichaam op. Ik kreeg niet voldoende voedingsstoffen binnen en dat was goed te merken. Mijn energie was al snel verdwenen. Ik liep en voelde me als een oud vrouwtje. En dan moet je nog bevallen.

Ook daarmee had ik geluk. De bevalling ging snel. Na een uurtje was ze er al en was mijn misselijkheid verdwenen. Alleen mijn energie ook volledig. Ik was uitgeput. Niet alleen van de bevalling, maar ook van de zwangerschap. De complicaties van een HG zwangerschap zijn niet verdwenen zodra je bevallen bent. Helaas niet. Pas dan ga je merken wat die negen maanden van je gevergd hebben. Ik in ieder geval wel. Gedurende de zwangerschap zit je in een soort roes. Je houdt niets of met moeite iets binnen, dus is het logisch dat je zo zwak bent. Je doet niets anders dan liggen. Maar zodra je bevallen bent, is dat deel voorbij. De grote reden waarom je zo zwak was, is voorbij. Je houdt je kind in je armen, dus is er geen reden om nog zo weinig te kunnen. Dat is wat mijn hoofd mij vertelde en waar de rest van je omgeving ook enigszins vanuit gaat. Want dan begint het zware werk pas. Je bent moeder geworden en vanaf dat moment maakt het niet uit of jij zwak, ziek of misselijk bent. Je kind heeft je nodig en vooral in het begin voelt dat als 24 uur per dag.

Dat het leven na HG alles behalve makkelijk kan zijn, dat ga ik hier de komende periode vertellen. Door mijn ervaringen met jullie te delen, terwijl ik ze mee maak, hoop ik duidelijk te kunnen maken dat de impact van HG niet stopt zodra je bevallen bent.

Door: Henrieke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

5 comments

  • Wat fijn je blog! Ook ik ga je volgen zeker nu ik in exact het zelfde schuitje zit….
    2e HG zwangerschap achter de rug en wederom wilde ik maar door. Te snel blijkt nu, een postnatale depressie als gevolg. 1,5 maand gewerkt en weer terug de ziektewet in…. Voor een ander is de zwangerschap al lang voorbij. Hoewel ik veel begrip krijg over mijn zwangerschap kan een ander het niet begrijpen en is klaar dan ook vaak over en vergeten. Ik heb nu toch immers 2 prachtige kinderen??? Ja heb ik maar ik wil er ook graag van genieten!
    Nu hiermee gedwongen aan het werk om weer op te knappen en hopelijk dan over een tijdje ├ęcht DAG HG en dag nasleep…
    Ben benieuwd hoe jij hier mee om gaat!

    Bedankt!

  • Fijn dat er een blog komt over het herstellen na hg. Iedereen denkt bevallen en je bent weer de oude. Helaas is niets minder waar. Dan begint het herstellen pas. Niet alleen geestelijk maar ook lichamelijk.

    Ik ben zelf na de eerste zwangerschap als een kip zonder kop weer alles gaan doen. Ik had een schuldgevoel naar alles en iedereen ook man en kind.
    Het resulteerde erin dat ik na 3 maanden werken weer thuis kwam te zitten. Oververmoeid was de conclusie. Ik wilde teveel en iedereen het naar zijn of haar zin maken. Ik moest die 9 maanden toch inhalen.

    Succes met herstellen

  • Wat fijn deze blog en zo enorm herkenbaar!
    Ook bij mij een milde vorm van HG, maar wel 9maanden doodziek. Na de bevalling word je geacht weer beter te zijn.
    Maar dat loopt toch heel anders. Totaal gesloopt en veel onbegrip van de omgeving. Het is nu toch voorbij, wat zeur je nu.
    Een post-natale depressie tot gevolg.
    Nu 4 jaar later nog aan het worstelen met de gevolgen.

    Ik ga je blog zeker volgen!

    Groetjes Rianne Heijda

  • Fijne blog. Eentje die mijn ogen een beetje heeft opengedaan voor iets wat ik de afgelopen 9 maanden niet inzag. Ook ik had een moeilijke zwangerschap met HG. Ook in een relatief milde vorm met “maar” 1 opname.
    Ik heb wel liggen overgeven tot de laatste dag, in het verloskwartier was ik nog aan het overgeven.
    En inderdaad mijn zoontje lag op mijn buik en het sluimerende misselijke gevoel wat er 9 maanden was, was ineens verdwenen. Ik had zin in eten en kon voor het eerst in lange tijd eten makkelijk binnenhouden.

    Ik heb er nooit bij stilgestaan dat de HG niet zomaar uit het beeld verdwenen is. Ik kan nu pas (mijn zoontje is bijna 10 maanden) voor het eerst zeggen dat ik me goed voel.
    De periode na de bevalling werd overschaduwd door constante ziekte en ontstekingen (keelontstekingen, buikgriepjes, griep, hersenvliesontsteking met een opname,…) Kortom ik was constant zwak en ziek.

    Nu pas besef ik hoe groot de impact van HG was op mijn zwangerschap. Daarom doet het me deugd om je blog te lezen en hierin bevestiging te vinden, want inderdaad je omgeving begrijpt niet hoe zwaar het allemaal was tijdens de zwangerschap en nog erna. Het hoort er toch allemaal bij?!

    Heel veel sterkte in de komende maanden en ik hoop hier snel te lezen dat jij opnieuw bruist van energie net als ik op dit moment :-)

    • Dank je wel! Fijn om te lezen dat jij je inmiddels goed voelt. Je reactie doet me heel veel, mede hierom heb ik dit geschreven. Die energie gaat uiteindelijk wel komen en zal dat dan ook hier met trots vertellen ;)